سیر تا پیاز سازه های طراحی شده توسط آرک لانه

چرا مکعب؟ این سوال جرقه‌ای بود که باعث شد رغبت خاصی نسبت به سازه‌های پوسته‌ای با آن طراحی‌های خاص و شکل‌های متنوع پیدا کنیم. اولین طرحی که برای پوسته به ذهن‌مون رسید، “کره” بود و با عزمی راسخ به سراغ “ساخت پوسته‌ی کروی با قالب بادی” رفتیم. قالب بادی جذاب‌ترین قالبی بود که به آن رسیده بودیم. تصور کنید که با یک بادکنک غول‌پیکر خانه بسازید! ما را که به شوق می‌آورد اما دقیقا نمی‌دانستیم که قالب بادی را چطور باید ساخت. به بازار تهران رفتیم. مواد اولیه‌ای نیاز داشتیم که ساخت داخل باشد و تحریم‌ها بر آن اثر نکند. به عنوان اولین نمونه، یک قالب نیم‌کره با قطر 50 سانتی‌متری ساختیم. آزمایش موفقیت‌آمیز بود. در گام بعدی یک قالب با قطر 2.5 متر را در دستور کار قرار دادیم و پس از دسته و پنجه نرم کردن با چالش‌های متفاوت، به لطف خداوند توانستیم قالب را آماده کنیم و چند سازه‌ی کروی با مساحت تقریبی 5 مترمربع بسازیم. برای ما که هر بار یکی از شرایط آزمایش را تغییر می‌دادیم روند ساخت قالب و اجرای سازه را بهبود می‌بخشیدیم، تجربه‌ی لذت‌بخشی بود و پیشرفت‌ها کاملا احساس می‌شد اما از دید اطرافیان صرفا یک آلاچیق بتنی یا کانکس ساده بود! البته این نظر یکی از مسئولان محترم پارک علم و فناوری هم بود که در نتیجه هیچ حمایتی از ما صورت نگرفت تا مستقل‌تر از قبل پیش بریم و دست‌مان فقط روی زانوهای خودمان باشد! به هر حال، ما برای معرفی خودمان، به سازه‌ای بزرگ‌تر نیاز داشتیم تا طرح‌مان برای عموم مردم ملموس‌تر باشد. دست به کار شدیم و ساخت قالبی با قطر 7 متر را آغاز کردیم. یعنی قالبی برای ساخت سازه‌ای با مساحت تقریبی 40 مترمربع. حقیقت امر این است که این بار هم تغییر قابل توجه مقیاس قالب و سازه، اصلا به سادگی روایت کردن آن در این چند خط نبود و چالش‌های خاص خودش را داشت. از تامین تجهیزات و امکانات پیشرفته‌تر تا نیاز به نیروهای انسانی متعدد و طی کردن فرآیندهایی جدید. این را هم در نظر بگیرید که دیگر یک سازه‌ی 40 مترمربعی که در واقع سوئیت به حساب می‌آمد، نمی‌توانست به سادگی نمونه‌های کوچک قبلی باشد و علاوه‌بر معماری و نمای جذاب، به طراحی فضای داخلی مناسبی هم نیاز داشت. برایمان قابل‌قبول نبود که سازه‌مان را صرفا یک گنبد بنامند. به همین خاطر سعی کردیم طرحی متفاوت داشته باشیم. یک سا‌زه‌ی کروی با متراژی حدود 40 مترمربع، قطر 7 متر و ارتفاع اوج 4.5 متر.

نتیجه‌ی بررسی‌ها و تلاش‌ها، طرح نیم کره‌ای با بازشوهای مورب بود که بر روی قوس سازه خوابیده‌اند…

این طرح و طرح های دیگر هرچند جذاب بودند ولی ما را قانع نمی کردند و نهایتا به مهراز رسیدیم.